نواز علي شوق
مغل شهنشاهه
اورنگزيب جي ڌيءَ زيب النساءِ، فارسي زبان جي شاعره هئي. سندس تخلص ”مخفي“ هو.
سندس ديوان ڇپيل آهي. هوءَ هڪ ڏينهن، پنهنجي محل جي باغ ۾ سير ڪري رهي هئي ۽ هيءُ
شعر جھونگاري رهي هئي:
چهار چيز ز دل غم برد ڪدام چهار،
شراب، سبزه، آب روان و رُوي نگار.
ترجمو: چار شيون دل
جو غم دور ڪن ٿيون: شراب، ساوڪ، وهندڙ پاڻي ۽ حسين صورت. ايتري ۾ اورنگزيب اچي
ويو. پڇيائينس؛ ”ڇا جھونگاري رهي هئين؟“
زيب النساءِ هڪدم
شعر جي ٻي مصرع تبديل ڪري کيس ٻڌايو؛ ”مان هي شعر جھونگاري رهي هيس؛
